23/09/2019

ADNAN TÜFEKÇİ’NİN ARDINDAN – 7

Nilgün ÖZERDOĞAN

22 Mart 2016

Geçen haftadan devam ediyorum.

         …/.

         “Sonrasında, bir ümit olur belki diye son çare olarak bir gün Adnan Bey’e mail attım, kendisi Amerika’daymış. Maile Arçelik Genel Müdürü Koç Holding CEO’su Levent Çakıroğlu’nu da koymuştum. İkisine de eşimin durumunu hakkında bilgi verdim. Eşimin makinaya bağlı olarak yaşadığını, eğer nakil olmazsa eşimi kaybedeceğimi  yazdım. Viyana’da organ nakil olması için yardım istedim. İkisi de bir saat içinde bana cevap yazdılar. Adnan Bey, telefondan “Hemen araştırıyoruz, Viyana’daki nakille ilgili gerekli araştırmaları yapıyoruz. Eşinin organ nakli için ne gerekirse yapacağız.” diyerek mesajla cevap verdi.  CEO Levent Çakıroğlu da, Adnan Bey ve Avusturya’da Koç Holding Ülke Müdürü Serdar Sezginoğlu’na,  “Hakan Bey’in kıymetli eşi için tüm seçenekleri kullanın.” diye mail yazdı. 

         Daha sonra 1,5-2 ay boyunca Avusturya Ülke Müdürü ile yazışmalarım oldu. Hastanenin Bölüm Başkanı, büyükelçilik resepsiyonlarına “Türk hastamızı kabul edin .” diye çağrıldı, ancak Başkan hiçbir şekilde bu resepsiyonlara gelmedi.  

         Koç Holding, çok uğraştı, nasıl yaptı bilmiyorum. İki ay sonra bana Türk Büyükelçiliği’nden “Hastane sizi kabul ediyor.” diye telefon geldi. Türk Büyükelçiliğinde görevli Levent Bey de bana “Böyle bir şeyi nasıl başardın?” diye defalarca sordu.

          Viyana’daki hastane nakil için tarih verdi ve Sabiha Gökçen Havaalanına ambulansla gittik, oradan da yine bir ambulans uçakla Viyana’daki hastaneye gittik. Hastanede 8-10 gün gün uygun organ bekledik. Organ bulununca eşim çift taraflı akciğer naklini başarıyla oldu. Eşim 2013 yılında organ nakli oldu, 2011 yılından sonra organ nakli olan tek Türk hastaydı. 2013 yılından bugüne kadar da hiç Türk hasta kabul edilmedi, halen de Türk hasta kabul etmiyorlar.

         Eşim yürüyemiyordu, nefes alamıyordu. Şimdi her gün tenis oynuyor. 7 Km. yol yürüyor. Bu nasıl oldu hala inanamıyorum. Adnan Bey’in ilgisi sayesinde eşim tekrar hayata döndü. Böylelikle sadece eşimin değil, kızımın ve benim de hayatım kurtuldu. Eşimi kaybetseydim, ailece çökmüştük.  Ambulansla giderken bile sürekli aradı, “Nasılsınız? Ne yaptınız? Paran var mı? Nerede kalıyorsunuz?” diye sordu. Organ beklerken de hastanede cep telefonumdan tam 28 defa aradı, hala kayıtları duruyor. Devamlı olarak, “Organ çıktı mı? Ameliyat oldu mu? Yoğun bakımdan çıktı mı? Necla’nın durumu nasıl? Her şey yolunda mı? Kalacak yerin, paran var mı?” diyerek sürekli sordu. 

       Hastanedeki Bölüm Başkanı bile Adnan Bey sayesinde bizimle çok ilgilendi. Yine O’nun sayesinde hastanede özel bir hasta muamelesi gördük.

        Nakilden sonra 103 gün Avusturya’da hastanede kaldık. Bu sürede 3,5 ay boyunca benim maaşım tam olarak hesabıma yattı. Türkiye’ye dönünce eşimle birlikte imkansızı başaran Adnan Bey’e teşekküre gittik. Adnan Bey “Senin durumunda çalışanlardan kim olursa olsun  aynı şeyi yapardım.” dedi.

        3 ayda bir 2-3 günlüğüne Avusturya’ya kontrollere gidiyoruz. Adnan Bey’in vefatını O’nun yardımıyla gittiğimiz Avusturya’daki hastanede öğrendim. Markete gitmiştim, hastaneye döndüğümde eşimi hüngür hüngür ağlarken buldum. Konuşamıyordu, sadece “Adnan Bey!.. Adnan Bey!… “ diyerek hıçkırıklarla ağlıyordu.  Eşim vefatını internetten görmüş. O gece sabaha kadar uyumadık. Çok üzgünüm, baba yerine koyduğum bu çok değerli insanın cenazesine, Avusturya’daki hastanede olduğumdan katılamadım bile. Şimdi eşimle birlikte sık sık Adnan Bey’in mezarına giderek dua ediyoruz.

          Bu olaya Arçelik’te çalışan 2 bin kişi şahittir. Benim gibi diğer çalışanlarına da çok şeyler yaptı. Böyle onlarca örnek var, yaz yaz bitmez. Özellikle sağlık konusunda çok hassastı. İnsan hayatına çok değer verirdi ve ilgilenirdi. 

         Sert görünüşünün arkasında bir çocuk kalbi taşıyordu. İnsani tarafı çok yüksekti. Çalışma disiplini üst seviyedeydi, işten başka bir şey düşünmezdi. Bir yılbaşı eğlencesinde tüm çalışanlarına adeta vasiyet gibi bir konuşma yaptı: İşinizi sevin, ama ailenize de vakit ayırın. Her birinizin birer hobisi olsun.” dedi. Nur içinde yatsın, O’nu hiçbir zaman unutmamız mümkün değil.”

       Hakan Bey’in anlattıkları içimi yaktı. Bunları dinledikçe Adnan Tüfekçi’nin kaybından üzüntüm birkaç kat daha arttı.

        …/.

         Haftaya devam edeceğim.

2 yorum yapılmış

  • NeeAlagz22 Mart 2016 • 23:52

    Okurken gözyaşlarıma hakim olamadım. Allah rahmet eylesin Adnan beye.Her yönüyle örnek insan olduğunu tekrar tekrar anlıyoruz .Keşke hayatta olsaydı da insanların onu nekadar cok sevdiğini görseydi.
  • HakanGlen23 Mart 2016 • 11:50

    Mekanın Cennet olsun Adnan baba, Yaptığın iyilikler, ahirette karşına çıksın HAKAN, NECLA, CEYDA GÜLEN..

Yorum yazın

İsim (Gerekli)
Yorumunuz (Gerekli)

Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.

Yazarın diğer yazıları